บทที่ 5 หรือตั้งใจ NC20+ 1-1
CHAPTER 3
หรือตั้งใจ NC20+
เช้าวันต่อมาคนที่ตื่นก่อนคือคีริน เพราะเคยชินกับการใช้ชีวิตลำพังในต่างประเทศ หลังลุกจากเตียงก็เปลือยท่อนบนเข้าครัวไป ก่อนจะตามด้วยเดหลีที่ฟื้นคืนสติจากอาการเมามาย
กวาดสายตามองรอบห้อง ความพิศวงงงงวยวาบขึ้นมาบนใบหน้าสะคราญ ร่างแบบบางเหมือนจะแข็งค้างไปโดยพลัน โดยที่สัมปชัญญะยังไม่กลับเข้าร่างแบบเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ โทรศัพท์เครื่องจิ๋วในกระเป๋ากลับสั่นสะเทือนขึ้นมา
ปัดหน้าจอพบว่าคนโทรเข้าคือสามี ร่างสวยก็แข็งค้างอยู่ท่านั้นยาวนานจนหน้าจอดับไปเอง
เรื่องจริงหรือ!
ภาพเหตุการณ์ที่วาบเข้ามาในสมองเมื่อครู่เป็นความจริงหรือ?
เธอนอนค้างที่คอนโดของพี่ชายสามี และมีความสัมพันธ์แบบนั้นกัน...
พลาดหรือ?
ขยุ้มผมยุ่งเหยิงราวกับรังนก ก่อนจะยันตัวลุกรีบหยิบชุดขึ้นมาสวม แต่ช่างน่าเสียดาย ดูเหมือนเธอจะช้ากว่าคีรินไปก้าวหนึ่ง เขาเก็บเสื้อผ้าของเธอลงถังซักผ้าไปแล้วเรียบร้อย แม้กระทั่งชั้นในยังไม่เหลือไว้ดูต่างหน้า
พวงแก้มของหญิงสาวแดงซ่าน รู้สึกกระวนกระวายจนทำอะไรไม่ถูก
ไม่ๆ ฉันต้องตั้งสติ!
อย่าตกใจแล้วคิด...
เมื่อวานหลังจากพบว่าสามีแอบไปมีผู้หญิงนอกบ้าน หญิงสาวก็กลับคอนโดของพี่ชายฝาแฝดของเขา จากนั้นดื่มจนเมาแล้วอาละวาดเพราะเห็นคีรินเป็นคีรัน...
ลำดับเหตุการณ์เพียงเท่านั้น หญิงสาวก็กุมขมับอย่างกลัดกลุ้ม เธอรังเกียจและโกรธที่สามีไปแอบมีคนอื่น ทว่าเธอดันทำตัวไม่ต่างกับเขา
ไม่สิ แย่กว่าเขาอีก
เธอนอนกับพี่ชายฝาแฝดของเขาไปแล้ว
รวบผ้าห่มพันกาย วิ่งไปยังตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำของคีรินมาสวม ฝืนใจข่มกลั้นความกลัวพลางปลอบประโลมไม่ให้ตัวเองเสียสติ เดินออกจากห้องแล้วยื่นหน้าไปยังห้องครัว
ภาพแผ่นหลังกว้างปรากฏต่อสายตาเป็นอย่างแรก จากนั้นตามด้วยเสี้ยวหน้าคมคายที่เสมองกลับมาอย่างเรียบเฉย
“ตื่นแล้วเหรอ”
เดหลีเม้มปากเป็นกังวล “เมื่อคืนพวกเรา...”
“...พวกเรานอนด้วยกัน” กล่าวฉับตัดบทเยิ่นเย้อของเธอ
พอหญิงสาวได้ยินอย่างนั้น สีหน้าพลันแสดงออกว่าลนลานจนชายหนุ่มอยากหัวเราะ
“ทำไมหรือ ตอนนี้เพิ่งจะรู้สึกแย่?” ปลายเสียงติดจะเยาะเย้ยตัวเองอยู่นิดหน่อย แต่ด้วยอารามตื่นตูมหญิงสาวจึงฟังไม่ออก
เดหลีห่อไหล่อย่างหวาดหวั่น ใจหนึ่งโกรธที่เขาฉวยโอกาสกับเธอตอนเมา แต่อีกใจคือรังเกียจตัวเองมากกว่าที่กล้าทำเรื่องแบบนั้นลงไป สุดท้ายเพื่อตัดปัญหาต่างๆไม่ให้ลุกลาม หญิงสาวจึงหลับตากล่าว
“พวกเรามาลืมเรื่องเมื่อคืนกันเถอะ”
ตะหลิวในมือชายหนุ่มถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ดังปัง หญิงสาวจึงเหลือบตามองตามปลายนิ้วของอีกฝ่าย เมื่อพบว่ามันกำลังสั่นเทิ้ม เธอก็สะดุ้งเฮือก ลำตัวแข็งค้างเหมือนหุ่นดินปั้น
“ให้ลืมหรือ?” ไล่ต้อนหญิงสาวจนถอยหลัง “เห็นทีคงจะไม่ได้ เมื่อคืนผมมีเซ็กส์กับคุณ เซ็กส์ที่เร่าร้อนสุดๆ”
รีบปิดปากเขาอย่างเป็นกังวล “อย่าพูดได้ไหม”
ดวงตาคมกริบหรี่มองเธอในระยะใกล้ อาจเพราะเมื่อคืนเพิ่งจะทำเรื่องใกล้ชิดกันไป หญิงสาวจึงรู้สึกขัดเขินขึ้นมาอย่างไม่ควรจะเป็น
“...ฉันเป็นเมียน้องชายคุณนะ”
ดึงมือเธอออกพร้อมกล่าว “ผมรู้” มองสีหน้าไม่สู้ดีของหญิงสาว คีรินแสยะยิ้มพูดต่อ “แต่ผมก็ยังนอนกับคุณอยู่ดี”
“นี่! หรือว่าคุณตั้งใจ!”
ไหล่กว้างไหวเบาๆ “ทีแรกไม่ แต่ตอนนี้ก็ไม่แน่แล้ว”
“หมายความว่าไง”
“ก็หมายความตามนั้น เดหลี ในเมื่อพวกเรานอนด้วยกันแล้ว ก็ปล่อยมันเลยตามเลยไปไม่ดีกว่าเหรอ” สัมผัสเส้นผมนุ่มลื่นของหญิงสาวพร้อมเอ่ยอย่างจริงจัง “มีชู้น่ะ ขนาดน้องชายของผมยังมีได้ คุณเองก็มีได้เหมือนกัน”
สีหน้าของเดหลีหมองลง มันเต็มไปด้วยการดิ้นรนและสับสน คีรินเพ่งมองสักพักก่อนลากร่างเพรียวบางล้มลงโซฟา
ที่เขาทำกับเธอเมื่อคืน มันเป็นเพียงเซ็กส์อันผิวเผินเท่านั้น เพราะองค์ประกอบของเรื่องราว เป็นหญิงสาวที่ช้ำรักและเมามาย เขาจึงไม่ได้สนองตามใจอยากเต็มที่ พอหญิงสาวเสร็จสมและสลบไสลไป ชายหนุ่มจึงหยุดตัวเองเอาไว้ในตอนท้ายสุด
แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกัน
เดหลีมีสติเต็มเปี่ยม เธอไม่ได้เมาจนขนาดจำหน้าเขาสลับกับน้องชาย...
ลูบไล้ปลีน่องขาวผ่อง ก่อนจะขูดเล็บไปตามเรียวขาสวย หญิงสาวเสียววูบจนขาสั่น การกระทำของคีรินทำเธอหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย ไหนจะสายตาที่แปรเปลี่ยนไปจากปกตินั่นอีก
มันทำเธอหายใจลำบาก ราวกับมีขุนเขากดทับลงมาจากเบื้องบน
“คุณไม่ควรทำแบบนี้”
“ไม่ ผมสมควรทำแบบนี้...”
สมควรทำตั้งนานแล้ว
ท้องนิ้วสากวนลูบอยู่บริเวณปากทาง เนิ่นนานก่อกวนอารมณ์ของหญิงสาวให้ขุ่นมัว เธอไม่อาจนิ่งเฉยได้อีก ร่างกายสั่นเทาเจือปนไปด้วยความกระสันอยาก เพียงแค่เขาใช้นิ้วเท่านั้น มันก็ปลุกอารมณ์ของเธอเสียกระเจิดกระเจิง ขนาดที่แม้แต่ผู้เป็นสามียังทำไม่ได้
น่าตลกสิ้นดี เธอก่นด่าสามีสารเลว ทว่าร่างกายกลับตื่นเพริดไปกับสัมผัสของชายอื่นอย่างไม่น่าให้อภัย
เดหลีเม้มปากแล้วหลับตาลง เธออยากขัดขืน ทว่าร่างกายกลับสมยอมอย่างประหลาด ยามฝีปากหนาลากเลื่อนมาถึงแอ่งสะดือ ลมหายใจของเธอพลันสับสน หอบสั่นราวกับกระดาษที่ถูกลมพัดปลิว
“อ่า คีริน...”
คีรินชำเลืองมอง ฝ่ามือหยาบใหญ่ปลดเสื้อคลุมจากกายสาว ซึ่งเมื่อเธอไร้ผ้าปกปิดกาย เนื้อนวลขาวผ่องพลันเปิดเปลือยให้เห็น ช่วงอก เอว สะโพกผาย ไม่มีส่วนไหนไม่เต็มไม้เต็มมือ ด้วยรูปร่างผอมเพรียวทว่าไม่ผอมแห้ง เรือนร่างของเดหลีเรียกว่าเป็นไทป์ของผู้ชายส่วนใหญ่เลย
กระตุกยิ้มเยาะน้องชาย มีตาหรือเปล่าถึงได้กล้านอกใจเธอ
กระนั้นก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อน้องโง่ของเขามันนอกใจเมีย เขาจึงสบช่องเข้าแทรกกลางได้พอดี
“อ้าขาให้ผมหน่อยสิเด”
